محسن – چرک نویس

وقتی متن های زیبای فاطمه و مستانه رو تو دلنوشته ها خوندم به نظرم اومد اگه من چیزی بخوام بنویسم بیشتر از جنس چرک نویس خواهد بود. نوشته هایی که برای فراموش شدن نوشته می‌شوند نه برای خوانده شدن.

بارها داشتم وسوسه میشدم که وبلاگ قدیمی خودم رو گرد گیری کنم و نوشته هایی که از این به بعد میخوام بنویسم رو اونجا بنویسم. چون قرار نیست انرژی زیادی برای نوشتن بذارم. میخوام از این به بعد بیشتر به کمّیت نوشتن بپردازم تا کیفیت اون. تا اینطوری به مرور نوشته هام رو بهتر و بهتر کنم. شاید هم یه زمانی تونستم مثل شماها خوب بنویسم.

فکر میکنم اگه از امروز بخوام به کیفیت اهمیت بدم با وسواسی که من دارم اگه همین امروز نوشتنم متوقف نشه، در همین روزهای آغازین باید نوشتن رو کنار بذارم. پس فقط مینویسم …

در برابر وسوسه نوشتن در وبلاگ قدیمی‌ام مقاومت کردم، چون

  • میخوام در کنار شما نوشتن رو یاد بگیرم
  • میخوام خودم رو متعهد کنم که بنویسم و اگه ننوشتم شما بدونید که در تصمیمم مصمم نبودم
  • میخوام با این نوع نوشتن فضایی رو ایجاد کنم که در بی حوصلگی‌هاتون اگه دلتون گرفت و حرفهایی داشتید که نمیدونستید اونا رو کجا باید گفت رو اینجا بگید. جایی که صرفا یه چرک نویسه! نه یه فضای رسمی برای خونده شدن.
  • شاید اگه یه زمانی این سایت به یه جای پر از بازدید کننده تبدیل شد، چرک نویس همچنان جایی باشه برای حرفای خودمونی و نق و نوق هامون.

از کنار هم بودن دلنوشته ها و چرک نویس‌ها نگران نباشید. به مرور زمان تعداد دلنوشته ها و روز نوشته ها و چرک نویس ها که زیاد شد اینها رو از هم تفکیک میکنم. اصلا شاید یه سری نوشته ها تو صفحه اول نمایش داده نشن! فقط حرف‌های محرمانه خودمون باشه برای همدیگه. تو یه صفحه از سایت که فقط خودمون آدرسش رو داریم. حتی فکر میکنم یه زمان شاید لازم بشه بعضی نوشته ها رو فقط برای خودمون و با یوزر و پسوردهامون قابل خوندن کنم. در هر صورت باید زمان بگذره و ببینیم هر کدوممون سبک نوشتنهامون چطوریه و بر اون اساس یواش یواش سایت رو شکل بدیم. به مرور ایده هامون رو هم برای ساختن این خونه تازه بکر یه جا متمرکز میکنیم و با اجرای یکی یکیه این ایده ها میریم به سمت ساختن یه آپارتمان تو فضای خونه‌های ویلایی وب!

من بیشتر دوست دارم اینجا با هم گپ بزنیم. حرفهای طولانی همدیگه رو بشنویم و در کنار همدیگه باشیم. فعلا برای مخاطب جدیدی که قراره حرفهای ما رو بشنوه و لایک کنه و کامنت بزاره اینجا فضای جذابی نیست. اما یه زمانی انقدر نوشته های زیبای شما دوستان زیاد میشه که ناچاریم این چرک نویس ها رو از این وسط خونه جمع کنیم و بریزیم تو انباری!

از اینکه کمک میکنید که این ایده دور همی مجازی شکل بگیره از شما بی نهایت متشکرم.

 

پی نوشت: این همه صحبت‌های من بیشتر به خاطر این بود که به تقلید از محمدرضا در روزهای اولیکه نوشتن رو شروع کرد، این متن رو به پونصد کلمه برسونم. محمدرضا میگفت با خودش تعهد کرده بود که هر روز یه متن بنویسه و حداقل هر متنی ۵۰۰ کلمه باشه.

About محسن

کل چیزهایی که مینویسم نظر شخصی خودمه و هیچکدوم علمی نیست. به استثناء مطالبی که رفرنس میدم. هرگونه مخالفتی با نظریات من باعث خوشحالیه منه. چون آدم همیشه از مخالفانش چیز یاد میگیره. از موافقانش نهایتا لایک میگیره ;)

۷ comments

  1. پس من هم درقدم اول سعی می کنم در برابر نوشتن در وبلاگی که یک ماهه ساختمش و منتظر من هست مقاومت کنم و همینجا بنویسم.
    بعضی وقتها حرف برای گفتن و نوشتن زیاده فقط اینکه تصمیم بگیریم از کجا شروع کنیم سخته…

    • دقیقا الهام. منم برای اینکه راحت تر بنویسم این دسته چرک نویس رو راه اندازی کردم. که نگران این نباشم که چیزی که مینویسم ممکنه باعث آزار دیگران بشه. منتظر نوشته هات هستم الهام جان. البته میدونم که نوشته های شما خیلی از نوشته های من بهتره.

  2. نمیدونم شاید هم از اونجا به عنوان چرکنویس استفاده کنم و اینجا روزنوشته…

  3. چقدر ایده خوبی کاملا موافقم.جایی برای نوشتن بی حوصلگی ها، نق زدن ها، حس های گذرا که شاید قابل گفتن نباشه.
    خیلیییی روان و صمیمی نوشتی.با این نوع نوشتنت قلم و فکر و حس ما رو هم از قید بعضی چیزها برای اصول و.. رها کردی.بازم ممنونم ازت:-)

  4. محسن ما باید از تو تشکر کنیم که همچین فضایی رو ساختی که شاید نگفته هامونو بتونیم توش بنویسیم و علاوه بر شناخت بیشتر حس و حال همدیگه رو بفهمیم.متاسفانه من تاحالا سعادت نداشتم دست نوشته های شما رو بخونم ولی حتما بنوی…هرجور که دوست داری بنویس..محسن امیدوارم بازدید از سایت بالا نره یا حداقل به این زودیا بالا نره چون ما هممون در مقابل نوشته هامون و احساسات و افکاری که به بقیه القا میکنن مسئولیم.بعد از کمی تمرین نوشتن و ظهور اگاهی تو نوشته هامون فک کنم زمان واسه بازدید بالا مناسب باشه.

    • فاطمه هیچ نگرانی ای از این بابت ندارم. میتونم مثل وبلاگ کاریم برای کل سایت پسورد بذاریم که فقط خودمون بتونیم وارد بشیم و بخونیم. میتونیم برای بعضی پستها پسورد بذاریم یا برای خودمون خصوصیش کنیم. همین الان هم اگه بخواید این کارو کنید خودتون میتونید. (از همه نوشته ها روی «ویرایش سریع» روی نوشته خودتون بزنید میتونید تیک «خصوصی» رو بزنید یا پسورد برای پستتون بذارید.
      فاطمه منتظر متنهای روزهای بی حوصلگیت هستم 🙂

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_bye.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_good.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_negative.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_scratch.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_wacko.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_yahoo.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_cool.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_heart.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_rose.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_smile.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_whistle3.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_yes.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_cry.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_mail.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_sad.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_unsure.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_wink.gif