مستانه _برای تو عزیزم

از کجا آغاز کنم!

قصه شیرینی رویا یا تلخی حقیقت!

قصه بازار فراموشی ها!

قصه داشتن آرزوها!

قصه نگاه های نگرانت به آینده ام!حرف های پر از امیدت برای زندگی ام

ومن تمام قصه های تو را با همه رموزش به جان شنیدم.دلواپسی هایت برای تصمیم هایم  انتخاب هایم  دلبستگی هایم  تعصباتم و پیمان هایم را می دیدم. صدایت برای جدایی از رنگ جماعت بودن و دم به دم خندیدن هنوز در گوشم تداعی می شود.هنوز حدیث آهوی ختن که رایحه خود را نشناخت به مشامم می رسد.هنوز شیخ های سمعان که بعد از چهل شب مریدان پاکباز از شیرینی رویا و بیچارگی رها شدند به عین می بینم.

نه مهر و نه از کین! نه از کفر و نه از دین!  نه از پنهان و نه از پیدا!  نه از نور و نه از ظلمت!  نه از یاس و نه از امید!  نه از اندوه و نه از آرامش!  نه از سفید و نه از سیاه!  نه از قداست و نه از معصیت!  نه از تلخی و نه از شیرینی!  نه از دیروز و نه از امروز!

نه هیچ کدام به تنهایی!!

که برایم از رفاقت و انسجام پنهانی تضاد ها می گفتی! یا هر دو . یا هیچ کدام.

از خواهش مسلم انسان.از زحمت مداوم انسان.از باورهایی که شکسته می شوند.از رنگ هایی که رنگ دگر می گیرند.از راه هایی که به بیراهه می روند.از امیدهایی که تا کورسوی نور تاریخ روشن مانده اند و می مانند.از معاش و معاد.از بصیرتی که به تار عنکبوت آسایش به کوری مبدل گشته.از فراموشی هایی که به عادت خو کرده.از عقل هایی که سکوت اختیار کرده و از نیاز هایی که زاده نقص نیستند برایم گفتی.

تو از یک وجود تنها یک وجود پایدار در زندگی خاکی می گفتی.تو خود بدان وجود دادی. “دوست داشتن”

آن را برتر از هر چیزی می دانستی.در دوست داشتن “وقار” “نجابت” “صداقت راستین” “بصیرت” “یقین” “ایمان” و “پناه جستن” را می دیدی و در ذهن من ترسیم می کردی. ومن این زمان به اعجاز حادثه ای که به مفهوم گذر زمان است به ناگهان همه چیز را با وجودم درک می کنم.نه به دلیل مواجهه با واقعیت و معنای تمام گفته هایت! بلکه تنها دوست داشتن تو را می فهمم.

و ای همیشه خوب

ای همیشه آشنا

این فهم را می گویم تنها برای “تو عزیزم”

و به قول مشیری:

خوب خوب نازنین من!

نام تو مرا همیشه مست می کند.

بهتر از شراب

بهتر از تمام شعرهای ناب!

نام تو اگر چه بهترین سرود زندگی است.

من تو را به خلوت خدایی خیال خود ” بهترین  بهترین من” خطاب می کنم.

بهترین بهترین من

تقدیم به تمام دلواپسان راه عشق و بیداری که روزگارتان را ارج می نهیم.

۲۰۰-۳۱۰  
۲۰۰-۳۵۵  
۲۱۰-۰۶۰  
۲۱۰-۰۶۵  
۲۱۰-۲۶۰  
۲۲۰-۸۰۱  
۲۲۰-۸۰۲  
۲۲۰-۹۰۱  
۲۲۰-۹۰۲  
۲V0-620  
۲V0-621  
۲V0-621D  
۳۰۰-۰۷۰  
۳۰۰-۰۷۵  
۳۰۰-۱۰۱  
۳۰۰-۱۱۵  
۳۰۰-۱۳۵  
۳۰۰۲  
۳۰۰-۲۰۶  
۳۰۰-۲۰۸  
۳۰۰-۲۰۹  
۳۰۰-۰۷۰  
۲۰۰-۳۵۵  
EX200  
NSE4  
۳۰۰-۲۰۸  
۷۰-۴۸۳  
JN0-360  
۳۵۰-۰۶۰  
۲۲۰-۹۰۲  
۳۰۰-۱۱۵  
ITILFND  
۷۰-۴۸۳  
۷۰-۴۶۱  
۱۰۱-۴۰۰  
۱۰۱  
LX0-104  
ITILFND  
۷۰-۱۷۸  
CAP  
MB6-703  
۲۲۰-۸۰۱  
NSE4  
۶۴۰-۹۱۱  
۳۰۰-۲۰۸  
۳۵۲-۰۰۱  
MB5-705  
۱Z0-061  
۷۰-۴۱۰  
۷۴-۶۷۸  
۰۰۰-۱۰۶  
LX0-103  
۹L0-012  
۱Z0-061  
۰۰۰-۰۸۹  
۳۵۰-۰۲۹  
۳۰۰۲  

 

پ.ن.متن رو سال ۸۷نوشتم برای نشریه دانشگاه روز معلم اما چاپ نکردند به خاطر کلمه ” عزیزم”!!!!!!

About مستانه

۶ comments

  1. مستانه خوشحالم که بالاخره این متنت رو تونستم بخوونم. ممنون که اینجا گذاشتی. اجازه بده حرف بیشتری نزنم. چون خودت هم می دونی که نوشته ات کامل و دلنشینه و صدالبته تحسین برانگیزه…

  2. مرسی مستانه. متنت خیلی زیباست.
    معلم، عشق، دلواپسی… ای کاش بتونم برای بچه‌هام معلم خوبی باشم با همه‌ی خصوصیات خوب یک معلم.

  3. مستانه خیلی زیبا و پر مفهوم بود.

    “تو از یک وجود تنها یک وجود پایدار در زندگی خاکی می گفتی.تو خود بدان وجود دادی. “دوست داشتن”
    آن را برتر از هر چیزی می دانستی.در دوست داشتن “وقار” “نجابت” “صداقت راستین” “بصیرت” “یقین” “ایمان” و “پناه جستن” را می دیدی و در ذهن من ترسیم می کردی. ومن این زمان به اعجاز حادثه ای که به مفهوم گذر زمان است به ناگهان همه چیز را با وجودم درک می کنم.نه به دلیل مواجهه با واقعیت و معنای تمام گفته هایت! بلکه تنها دوست داشتن تو را می فهمم.”

    راستی روزمعلم رو به همگی تون تبرک میگیم.http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_rose.gif

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_bye.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_good.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_negative.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_scratch.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_wacko.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_yahoo.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_cool.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_heart.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_rose.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_smile.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_whistle3.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_yes.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_cry.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_mail.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_sad.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_unsure.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_wink.gif