شیوا- واژه های زندگی من!

ترافیک سنگین خیابون ها همیشه هم بد نیست…فرصت خوبی میشه برای یه گفت و گوی صمیمی…

مثل همیشه از درد دل های تکراری شروع شد،از دردهای مشترک و حس های مشترک گفتیم…اما تنها دو کلمه از او ذهن من را درگیر کرد…”خود بودن” و “صبر”

گفت : برای فهمیدن این دو کلمه چقدر باید بزرگ بشیم. رشد کنیم. بعد از کلی اشک، خنده، غصه، شادی،باخت،برد… همه و همه ، شاید بفهمیم هزینه خود نبودن ها و صبر نکردن ها چقدر سنگین است!

آروم گفت : صبر! بزرگترین صفت نداشته انسان امروزیه که اگه داشته باشی تمام صفات خدارو لمس میکنی…چند ثانیه ای سکوت کرد. این باربلند و معترضانه گفت:  به خدا صبر تنبلی نیست ،بی عرضگی نیست،استفاده از اولین فرصت نیست ، صبر واکنش تو بهترین فرصته…

همه جا ما رو به سرعت دعوت کردند. انگار راهی نداشتیم جز تقلید . تقلید از فکر و رفتار انسان های موفق. شدیم مثل اون کلاغه که راه رفتنه خودشم از یادش رفته بود. شدیم کسی که انرژی ذهنیش رو صرف ساخت نقاب های دروغین می کرد و هر روز بار سنگین این نقاب ها رو تحمل می کرد.اما روزی که بفهمی این مسیر تو نیست .نقاب ها رو از کیسه ی وجودت در میاری و می ذاری کنار.حالا می تونی خودت باشی،مسیر خودت رو ببینی…

اون لحظه لبخند تنها پاسخ من به حرف هایش بود.

About شیوا

۶ comments

  1. صبر بهترین ودیعه برای انسان هوشمنده.چقدر زیاد “خود” بودن فراموش شده!! شاید همین جور بگذره کمتر از حالا یا شایدم اصلا سراغ خودمون نریم!!

  2. «خود بودن» در زمانی که خیلی‌ها خودشون رو گم کردن. صبر در زمانی که همه عجله دارند. چقدر سخته و چقدر خوبه اگه کسی این دو رو در کنار هم داشته باشه.

    • محسن هر چی که بیشتر فکر می کنم و رویدادها و اتفاق های زندگیم رو مرور می کنم. مطمئن تر از قبل میگم که هرجا که “خود” بودم آرامش خاصی داشتم. شاید بشه گفت آرامش واقعی تنها زمانی حاصل میشه که بازیگر تمام نقش های زندگی خود واقعی مون باشه…

  3. شیوای عزیزم مرسی که نوشتتو با ما به اشتراک گذاشتی.چقد نیاز داشتم و چقدر به موقع بود یاداوری اینکه صبر چه ویژگی بزرگ و نابی هست.ممنون عزیزم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_bye.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_good.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_negative.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_scratch.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_wacko.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_yahoo.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_cool.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_heart.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_rose.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_smile.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_whistle3.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_yes.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_cry.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_mail.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_sad.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_unsure.gif 
http://emrooz.ir/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_wink.gif