نور امید

1149784969_ff7m37[1]

ثانیه به ثانیه دقیقه به دقیقه ساعت به ساعت روز به روز می گذرد سال ۹۴به اتنها می رسداما  تمام خاطراتی که باید اتفاق می افتاد  تمام دوست داشتن هایم تمام عاشقانه هایم  تمام احساس های خوبم به زندگی به آدمهای که از انسان بودن فقط نامش را دارنددر ضمیر ناخودآگاه قلبم جا می گذارم اما این روز های آخر برای ادامه تنها چیزی که دارم و همیشه پابرجاست وبا روح و روانم عجین شده نور امید است نوری که با یاد معبودم هیچگاه خاموش نمی شود حتی با مرگ

About الهام

۲ comments

  1. مرسی الهام. تو اولین نوشته ات کولاک کردی!